18 04 2013: EPEKEINA

EPEKEINA is mijn bijdrage aan de kunstroute 'Grensverbeelding' van 20 april tot 14 juli 2013

Met het project 'Grensverbeelding' brengen de vier grensgemeenten Halluin, Menen, Wervicq-Sud en Wervik verschillende kunstenaars samen. Ze kregen elk de opdracht hun licht te laten schijnen op het thema 'Grens', in de breedste zin van het woord. Iedere kunstenaar interpreteerde het begrip grens op zijn eigenste manier, vaak met de rivier de Leie als rode draad. De kunstenaars gaan op hun beurt de confrontatie aan met het landschap. Zij laten ons op een andere manier kijken naar onze grens, soms met een kwinkslag, anderen dan weer met heel veel zin voor realiteit. De 25 km lange fietsroute Grensverbeelding, in samenwerking met de Streekvertelsels, is een boeiende en verrassende aaneenschakeling van verhalen en kunst op vaak ongewone locaties langsheen de grens en de Leie.

Alle locaties zijn open op donderdag, zaterdag en zondag, van 14 tot 17 uur. Een kaart of catalogus vind je in de instappunten Tabaksmuseum Wervik - Schippershof Menen - La Galerie Halluin of op www.300jaargrens.eu

EPEKEINA

In het kader van de kunstroute 'Grensverbeelding' zorgt de installatie ‘Epekeina’ voor een iets duidelijkere verbeelding van het op de parkbegraafplaats reeds 12 jaar bestaande ‘grensbeeld’.

‘Epekeina’ is een Grieks woord wat ‘voorbij de grens’ of ‘aan gene zijde van’ betekent. Vele filosofen hebben ‘Epekeina’ in hun geschriften opgenomen.

Volgens Harold F. Cherniss, een expert in de Griekse filosofie, betekent ‘Epekeina Nou’, ‘Beyond Human Reason’, of ‘Voorbij het Verstand’. Deze betekenis kan ik koppelen aan een aan mij gerichte brief van Gilbert Decouvreur waarin stond: “Het was de grote en heerlijke opgave van de ontwerper om in de taal der schoonheid tot de bedroefden te spreken, een taal van vrede, die alle verstand te boven gaat”.

Daarnaast zorgt ‘Epekeina’ hier ook voor een grensbeeld met een verbondenheid. Plato zei: ‘Epekeina tes ousias’, wat het ‘bovenwezenlijke’ betekent. Het ‘bovenwezenlijke’, wat niet past in ons dagdagelijks samenleven, maar in een bestaan dat over het zijn heen gaat. Waarmee hij het bezit van een bovenmenselijke verbondenheid en volmaaktheid van het bestaan van de mensheid in het licht stelde.

Friedrich Nietzsche zei het ook mooi: “Het wezen van de kunst wil het bestaan doortrekken tot een staat van volmaaktheid en vervulling. Kunst is wezenlijk bevestiging, zegening, vergoddelijking van het bestaan”.

Hieraan kan ik toevoegen dat de grens van water een tijdloze en universele grens is in de zoektocht van de mens naar het onbekende, het onzegbare.

De installatie ‘Epekeina’ verduidelijkt hier dus een schitterend diepmenselijk en mythisch grensbeeld en vertoont via een onzegbare taal van schoonheid en vrede een verbondenheid tussen twee door water gescheiden werelden.